Aφήνουν την ύπαιθρο χωρίς τρένο... ένα διαρκές έγκλημα των κυβερνούντων'

Αυξάνονται τα ποσοστά ανεργίας στην Ελλάδα

Ειδήσεις

Μαίρη Παραπονιάρη | Αθήνα Πέμπτη, 13 Ιανουαρίου 2011

Φωτογραφία REUTERS

Όσο για το σύνολο των ανδρών γυναικών και νέων που ψάχνουν σήμερα για δουλειά σε όλη την Ελλάδα, φθάνει τους 684.000.Την ανιούσα έχει πλέον πάρει η ανεργία στην Ελλάδα και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει που θα φτάσει. Στον απίστευτο αριθμό των 56.000, σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή έφθασαν οι άνθρωποι που έχασαν την δουλειά τους μόνο μέσα στο μήνα Οκτώβριο, με το ποσοστό ανεργίας να κάνει άλμα στο 13,5%, από το 12,6% που ήταν πέρυσι τον Σεπτέμβριο.

Η ανεργία σύμφωνα με τα στοιχεία φαίνεται να πλήττει πολύ περισσότερο την Βόρεια Ελλάδα, όπου το ποσοστό για τον μήνα Οκτώβριο πάντα έφθασε στην Δυτική Μακεδονία το 17,2% και στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη στο 15,4%.

Αλλά και στην Αττική το ποσοστό των ανέργων έφθασε τον ίδιο μήνα το 14,4% με χαμηλότερα ποσοστά 9,5% να σημειώνονται στην Πελοπόννησο και 7,7% στο Βόρειο Αιγαίο.

Η έλλειψη ισότητας των δύο φύλων φαίνεται όπως είναι φυσικό κυρίως στην ανεργία, όπου βρέθηκε να είναι το 10,6% άνδρες και το 17,6% γυναίκες.

Από την πλευρά των νέων τέλος, ηλικίας 15-24 ετών, το ποσοστό που βρίσκεται χωρίς δουλειά φτάνει το 34,5%, ενώ στις ηλικίες 25-34 οι άνεργοι φθάνουν το 18,3%.

http://www.voanews.com/greek/news/Unemployment-Greece-113535934.html

Η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου αποφάσισε σειρά κινητοποιήσεων και εκδηλώσεων με αποκορύφωμα το κλείσιμο των καταστημάτων την Τετάρτη, 23 Φε

15/02/2011

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου αποφάσισε σειρά κινητοποιήσεων και εκδηλώσεων με αποκορύφωμα το κλείσιμο των καταστημάτων την Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011. Ο εμπορικός κόσμος αγωνίζεται:

• Κατά του νέου φορολογικού νομοσχεδίου.

• Κατά της απελευθέρωσης της ίδρυσης και εγκατάστασης των υπερκαταστημάτων.

• Κατά της ανεξέλεγκτης λειτουργίας του υπαίθριου εμπορίου.

Το Δ.Σ. του Εμποροβιομηχανικού Συλλόγου Τρίπολης, προτείνει στους συναδέλφους εμπόρους την συμμετοχή τους στην κινητοποίηση.

Είναι μια ευκαιρία να προβάλλουμε τις θέσεις μας και να αγωνιστούμε ενάντια σε αποφάσεις που θα μας οδηγήσουν σε αφανισμό. Δεχόμαστε πίεση από δυο πλευρές. Από την μια αφήνεται ελεύθερο το πλανόδιο εμπόριο, σε σημείο μάλιστα να επιτρέπεται σε ανώνυμες εταιρίες να δραστηριοποιούνται στο χώρο. Από την άλλη, αίρονται όλοι οι περιορισμοί που μέχρι τώρα καθόριζαν τους όρους εγκατάστασης και λειτουργίας πολυκαταστημάτων και υπεραγορών. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτές οι εξελίξεις θα ανατρέψουν τους όρους ανταγωνισμού με αρνητικές συνέπειες, εκτός των άλλων και για τα συμφέροντα των καταναλωτών. Επιπρόσθετα τα νέα φορολογικά μέτρα θα επιβαρύνουν το κόστος λειτουργίας των μικρών επιχειρήσεων. Ενώ δεν διαφαίνεται καμιά ελπίδα από εφαρμογή οποιασδήποτε αναπτυξιακής πολιτικής.

Πρόκειται να διανεμηθεί αφίσα που θα τυπώσει η ΕΣΕΕ και θα δοθούν συνεντεύξεις από τον πρόεδρο και μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου, ώστε να καταστεί σαφές, προς όλες τις κατευθύνεις, το μήνυμα μας.

Το Δ.Σ.

Ποιος θα τα πάρει ετούτα τα φιλέτα;

• - Χωρίς λεζάντα -

Πρωτοφανή πρόβλεψη ότι πολλές Σιδηροδρομικές Γραμμές που δεν θα λειτουργούν, δικαιούται να τις «αξιοποιήσει» η ΓΑΙΟΣΕ ξηλώνοντάς τες, δηλ. ξεπουλώντας και τις εδαφικές λωρίδες (ιδιοκτησίας ΟΣΕ άνω του αιώνος), κάνει ο Όμιλος Φίλων Σιδηροδρόμου Δυτικής Ελλάδας και με ανακοίνωσή του, καλεί σε μια ύστατη προσπάθεια αντίστασης ώστε να αποτραπούν αυτοί οι σχεδιασμοί .

Πρώτη σε προτεραιότητα είναι η δική μας γραμμή επισημάνει μιας και δεν έχει βρεθεί σε κατάσταση λειτουργίας. Έτσι μπορεί να θεωρηθεί άμεσα κατηργημένο δίκτυο και να ξεκινήσουν τις διαδικασίες για την εκποίησή της με αποτέλεσμα να εξαφανισθεί ΟΡΙΣΤΙΚΑ.

Ρε τίποτα δεν θα μείνει όρθιο σΆ αυτόν τον τόπο τελικά;

Eφημερίδα το ΚΑΣΤΡΟ.

(Παραλειπόμενα.) Καστρινός.

Ομιλία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στην Πνύκα!

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης-7 Οκτωβρίου 1838.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης απηύθυνε στην Πνύκα, τον πιο κάτω λόγο προς τους νέους του Α΄ Γυμνασίου της Αθήνας:

Παιδιά μου!

Εις τον τόπο τούτο, οπού εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημηγορούσαν τον παλαιό καιρό άνδρες σοφοί, και άνδρες με τους οποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ και ούτε να φθάσω τα ίχνη των. Εγώ επιθυμούσα να σας ιδώ, παιδιά μου, εις την μεγάλη δόξα των προπατόρων μας, και έρχομαι να σας ειπώ, όσα εις τον καιρό του αγώνος και προ αυτού και ύστερα απ' αυτόν ο ίδιος επαρατήρησα, και απ' αυτά να κάμωμε συμπερασμούς και δια την μέλλουσαν ευτυχίαν σας, μολονότι ο Θεός μόνος ηξεύρει τα μέλλοντα. Και δια τους παλαιούς Έλληνας, οποίας γνώσεις είχαν και ποία δόξα και τιμήν έχαιραν κοντά εις τα άλλα έθνη του καιρού των, οποίους ήρωας, στρατηγούς, πολιτικούς είχαν, δια ταύτα σας λέγουν καθ' ημέραν οι διδάσκαλοί σας και οι πεπαιδευμένοι μας. Εγώ δεν είμαι αρκετός. Σας λέγω μόνον πως ήταν σοφοί, και από εδώ επήραν και εδανείσθησαν τα άλλα έθνη την σοφίαν των.

Εις τον τόπον, τον οποίον κατοικούμε, εκατοικούσαν οι παλαιοί Έλληνες, από τους οποίους και ημείς καταγόμεθα και ελάβαμε το όνομα τούτο. Αυτοί διέφεραν από ημάς εις την θρησκείαν, διότι επροσκυνούσαν τες πέτρες και τα ξύλα. Αφού ύστερα ήλθε στον κόσμο ο Χριστός, οι λαοί όλοι επίστευσαν εις το Ευαγγέλιό του, και έπαυσαν να λατρεύουν τα είδωλα. Δεν επήρε μαζί του ούτε σοφούς ούτε προκομμένους, αλλ' απλούς ανθρώπους, χωρικούς καί ψαράδες, και με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος έμαθαν όλες τες γλώσσες του κόσμου, οι οποίοι, μολονότι όπου και αν έβρισκαν εναντιότητες και οι βασιλείς και οι τύραννοι τους κατέτρεχαν, δεν ημπόρεσε κανένας να τους κάμη τίποτα. Αυτοί εστερέωσαν την πίστιν.

Οι παλαιοί Έλληνες, οι πρόγονοί μας, έπεσαν εις την διχόνοια και ετρώγονταν μεταξύ τους, και έτσι έλαβαν καιρό πρώτα οι Ρωμαίοι, έπειτα άλλοι βάρβαροι καί τους υπόταξαν. Ύστερα ήλθαν οι Μουσουλμάνοι και έκαμαν ό,τι ημπορούσαν, δια να αλλάξη ο λαός την πίστιν του. Έκοψαν γλώσσες εις πολλούς ανθρώπους, αλλ' εστάθη αδύνατο να το κατορθώσουν. Τον ένα έκοπταν, ο άλλος το σταυρό του έκαμε. Σαν είδε τούτο ο σουλτάνος, διόρισε ένα βιτσερέ [αντιβασιλέα], έναν πατριάρχη, καί του έδωσε την εξουσία της εκκλησίας. Αυτός και ο λοιπός κλήρος έκαμαν ό,τι τους έλεγε ο σουλτάνος. Ύστερον έγιναν οι κοτζαμπάσηδες [προεστοί] εις όλα τα μέρη. Η τρίτη τάξη, οι έμποροι και οι προκομμένοι, το καλύτερο μέρος των πολιτών, μην υποφέρνοντες τον ζυγό έφευγαν, και οι γραμματισμένοι επήραν και έφευγαν από την Ελλάδα, την πατρίδα των, και έτσι ο λαός, όστις στερημένος από τα μέσα της προκοπής, εκατήντησεν εις αθλίαν κατάσταση, και αυτή αύξαινε κάθε ήμερα χειρότερα· διότι, αν ευρίσκετο μεταξύ του λαού κανείς με ολίγην μάθηση, τον ελάμβανε ο κλήρος, όστις έχαιρε προνόμια, ή εσύρετο από τον έμπορο της Ευρώπης ως βοηθός του ή εγίνετο γραμματικός του προεστού. Και μερικοί μην υποφέροντες την τυραννίαν του Τούρκου και βλέποντας τες δόξες και τες ηδονές οπού ανελάμβαναν αυτοί, άφηναν την πίστη τους και εγίνοντο Μουσουλμάνοι. Καί τοιουτοτρόπως κάθε ήμερα ο λαός ελίγνευε καί επτώχαινε.

Εις αυτήν την δυστυχισμένη κατάσταση μερικοί από τους φυγάδες γραμματισμένους εμετάφραζαν και έστελναν εις την Ελλάδα βιβλία, και εις αυτούς πρέπει να χρωστούμε ευγνωμοσύνη, διότι ευθύς οπού κανένας άνθρωπος από το λαό εμάνθανε τα κοινά γράμματα, εδιάβαζεν αυτά τα βιβλία και έβλεπε ποίους είχαμε προγόνους, τι έκαμεν ο Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης και άλλοι πολλοί παλαιοί μας, και εβλέπαμε και εις ποίαν κατάσταση ευρισκόμεθα τότε. Όθεν μας ήλθεν εις το νου να τους μιμηθούμε και να γίνουμε ευτυχέστεροι. Και έτσι έγινε και επροόδευσεν η Εταιρεία.

Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.

Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα. Άλλά δεν εβάσταξε!.

Ήλθαν μερικοί και ηθέλησαν να γένουν μπαρμπέρηδες εις του κασίδη το κεφάλι. Μας πονούσε το μπαρμπέρισμά τους. Μα τι να κάμομε; Είχαμε και αυτουνών την ανάγκη. Από τότε ήρχισεν η διχόνοια και εχάθη η πρώτη προθυμία και ομόνοια. Και όταν έλεγες τον Κώστα να δώσει χρήματα διά τας ανάγκας του έθνους ή να υπάγει εις τον πόλεμο, τούτος επρόβαλλε τον Γιάννη. Και μ' αυτόν τον τρόπο κανείς δεν ήθελε ούτε να συνδράμει ούτε να πολεμήσει. Και τούτο εγίνετο, επειδή δεν είχαμε ένα αρχηγό και μίαν κεφαλή. Άλλά ένας έμπαινε πρόεδρος έξι μήνες, εσηκώνετο ο άλλος και τον έριχνε και εκάθετο αυτός άλλους τόσους, και έτσι ο ένας ήθελε τούτο και ο άλλος το άλλο. Ισως όλοι ηθέλαμε το καλό, πλην καθένας κατά την γνώμη του. Όταν προστάζουνε πολλοί, ποτέ το σπίτι δεν χτίζεται ούτε τελειώνει. Ο ένας λέγει ότι η πόρτα πρέπει να βλέπει εις το ανατολικό μέρος, ο άλλος εις το αντικρινό και ο άλλος εις τον Βορέα, σαν να ήτον το σπίτι εις τον αραμπά και να γυρίζει, καθώς λέγει ο καθένας. Με τούτο τον τρόπο δεν κτίζεται ποτέ το σπίτι, αλλά πρέπει να είναι ένας αρχιτέκτων, οπού να προστάζει πως θα γενεί. Παρομοίως και ημείς εχρειαζόμεθα έναν αρχηγό και έναν αρχιτέκτονα, όστις να προστάζει και οι άλλοι να υπακούουν και να ακολουθούν. Αλλ' επειδή είμεθα εις τέτοια κατάσταση, εξ αιτίας της διχόνοιας, μας έπεσε η Τουρκιά επάνω μας και κοντέψαμε να χαθούμε, και εις τους στερνούς επτά χρόνους δεν κατορθώσαμε μεγάλα πράγματα.

Εις αυτή την κατάσταση έρχεται ο βασιλεύς, τα πράγματα ησυχάζουν και το εμπόριο και ή γεωργία και οι τέχνες αρχίζουν να προοδεύουν και μάλιστα ή παιδεία. Αυτή η μάθησις θα μας αυξήσει και θα μας ευτυχήσει. Αλλά διά να αυξήσομεν, χρειάζεται και η στερέωσις της πολιτείας μας, η όποία γίνεται με την καλλιέργεια και με την υποστήριξη του Θρόνου. Ο βασιλεύς μας είναι νέος και συμμορφώνεται με τον τόπο μας, δεν είναι προσωρινός, αλλ' η βασιλεία του είναι διαδοχική και θα περάσει εις τα παιδιά των παιδιών του, και με αυτόν κι εσείς και τα παιδιά σας θα ζήσετε. Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι, όταν επιάσαμε τα άρματα είπαμε πρώτα υπέρ πίστεως και έπειτα υπέρ πατρίδος. Όλα τα έθνη του κόσμου έχουν και φυλάττουν μια Θρησκεία. Και αυτοί, οι Εβραίοι, οι όποίοι κατατρέχοντο και μισούντο και από όλα τα έθνη, μένουν σταθεροί εις την πίστη τους.

Εγώ, παιδιά μου, κατά κακή μου τύχη, εξ αιτίας των περιστάσεων, έμεινα αγράμματος και δια τούτο σας ζητώ συγχώρηση, διότι δεν ομιλώ καθώς οι δάσκαλοι σας. Σας είπα όσα ο ίδιος είδα, ήκουσα και εγνώρισα, δια να ωφεληθήτε από τα απερασμένα και από τα κακά αποτελέσματα της διχονοίας, την οποίαν να αποστρέφεσθε, και να έχετε ομόνοια. Εμάς μη μας τηράτε πλέον. Το έργο μας και ο καιρός μας επέρασε. Και αι ημέραι της γενεάς, η οποία σας άνοιξε το δρόμο, θέλουν μετ' ολίγον περάσει. Την ημέρα της ζωής μας θέλει διαδεχθή η νύκτα του θανάτου μας, καθώς την ημέραν των Αγίων Ασωμάτων θέλει διαδεχθή η νύκτα και η αυριανή ήμερα. Εις εσάς μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο, οπού ημείς ελευθερώσαμε· και, δια να γίνη τούτο, πρέπει να έχετε ως θεμέλια της πολιτείας την ομόνοια, την θρησκεία, την καλλιέργεια του Θρόνου και την φρόνιμον ελευθερία.

Τελειώνω το λόγο μου.

Ζήτω ο Βασιλεύς μας Όθων! Ζήτω οι σοφοί διδάσκαλοι! Ζήτω η Ελληνική Νεολαία!

Πηγή: Εφημερίδα ΑΙΩΝ (13 Νοεμβρίου 1838) - Βικιθήκη.

http://giotagossipgirl.blogspot.com/2011/02/blog-post_04.html

"Τα πολιτικά οράματα, οι αντιφάσεις και οι διαψεύσεις που σημάδεψαν τον σύγχρονο κόσμο..."

"Βιβλία: ΟΙ ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΥΝΤΟΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΕΙ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΟΙ ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΥΝΤΟΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΕΙ ΑΦΥΠΝΙΣΗ

Θριαμβευτική επιστροφή της πολιτικής

Τα ιερά τέρατα του συγγραφικού στερεώματος δίνουν ραντεβού στις προθήκες των ελληνικών βιβλιοπωλείων το 2011, αλλά ο πραγματικός πρωταγωνιστής της καινούργιας σοδειάς βιβλίων είναι η πολιτική που κρύβεται μέσα στα έργα της λογοτεχνίας, των ανθρωπιστικών επιστημών και του θεωρητικού στοχασμού καθώς και στις βιογραφίες

Η παγκόσμια κρίση, κοινωνική και οικονομική, κρίση των δημοκρατικών θεσμών και αξιών, κρίση πολιτισμική και κρίση ταυτοτήτων, έβαλε σε όλα τα σπίτια ένα μεγάλο «Γιατί;». Κανένας πια δεν έχει το δικαίωμα να είναι ανυποψίαστος. Κανένας δεν μπορεί να είναι αδιάφορος. Οι καιροί απαιτούν αφύπνιση (και δράση). Σε ένα τέτοιο αίτημα μοιάζει να απαντά η διεθνής και η εγχώρια βιβλιοπαραγωγή του 2011 που άμεσα ή έμμεσα εισάγει την πολιτική διάσταση παντού. Κι από κοντά, την ιστορική και κοινωνική διάσταση, γιατί πώς αλλιώς να κατανοήσει κανείς τι συμβαίνει στον κόσμο μας;

Τα πολιτικά οράματα, οι αντιφάσεις και οι διαψεύσεις που σημάδεψαν τον σύγχρονο κόσμο, οι ιστορικές συνθήκες και οι κοινωνικές πραγματικότητες που τον επηρέασαν, οι πολιτικές προσωπικότητες και οι πολιτικοί αγώνες που τον άλλαξαν, οι εφαρμογές της πολιτικής που διαμόρφωσαν τις νοοτροπίες και την καθημερινότητα των ανθρώπων- όλα αυτά βράζουν στο υπόβαθρο της καινούργιας σοδειάς βιβλίων, είτε πρόκειται για μυθιστορήματα είτε για βιογραφίες είτε για δοκίμια και μελέτες.

Το 2011 εγκαινιάζεται με τον στρατηγό Μακρυγιάννη, μια προσωπικότητα της παραδοσιακής κοινωνίας του 19ου αιώνα συνδεδεμένη με τους μύθους και τις ιδεολογικές κατασκευές του 20ού αιώνα, η οποία προσεγγίζεται με καινούργιο τρόπο από δύο σκοπιές. Στο «Μακρυγιάννης, Απομνημόνευμα και Ιστορία» του Νίκου Θεοτοκά (Εκδ. Βιβλιόραμα) θα παρακολουθήσουμε την ατομική του ιστορία (πετυχημένος έμπορος και τοκογλύφος της Αρτας, ο οποίος εμπλέκεται στον Αγώνα και στους Εμφυλίους και σηματοδοτεί τη νέα πραγματικότητα του ελληνικού βασιλείου). Και στα «Απομνημονεύματά» του, που θα κυκλοφορήσουν με την επιμέλεια του Αλέξη Πολίτη σε νέα τρίτομη έκδοση (Εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας), θα παρακολουθήσουμε το χρονικό της ελληνικής Επανάστασης και την αυτοβιογραφία του με διαφορετική ματιά, χάρη στο εκτενές μελέτημα του Σπύρου Ασδραχά αλλά και στις σημειώσεις, και το γλωσσάρι που θα συνοδεύουν την έκδοση.

Η χρονιά θα κλείσει με άλλη μία αντιφατική προσωπικότητα του 19ου και 20ού αιώνα, τον Ιρλανδό σερ Ρότζερ Κέισμεντ (1864-1916) που πρωταγωνιστεί στο καινούργιο μυθιστόρημα του νομπελίστα Μάριο Βάργκας Λιόσα «Το όνειρο του Κέλτη» (Καστανιώτης).

Πρόκειται για έναν άνθρωπο με περιπετειώδη ζωή, ποιητή και πρόξενο της Βρετανίας, υπερασπιστή των ανθρώπινων δικαιωμάτων, ο οποίος κατήγγειλε τις φρικαλεότητες των λευκών ενάντια στους μαύρους του Κονγκό και στους Ινδιάνους Πουτουμάγιο του Περού, κατέληξε εθνικιστής και εκτελέστηκε ως κατάσκοπος. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει σε όλον τον ισπανόφωνο κόσμο και στην Ευρώπη τον Νοέμβριο.

Ο καινούργιος χρόνος θα είναι πλούσιος σε κορυφαία ονόματα. Θα διαβάσουμε αστυνομικά μυθιστορήματα του Πύντσον και του Μπάνβιλ (Καστανιώτης), υπαρξιακές νουβέλες του Ροθ (Πόλις), του Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας (Κέδρος) και τουΓκομπρόβιτς (Νεφέλη), κι από κοντά τη «Διαθήκη» του ανατρεπτικού Γκομπρόβιτς (Πατάκης), το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα (της γενιάς) του Λέοναρντ Κοέν (Κέδρος), το φιλοσοφικό ποτ-πουρί του Μπερνάρ-Ανρί Λεβί (Κέδρος), τα διηγήματα του Κάρβερ(Μεταίχμιο), το κοινωνικό μυθιστόρημα «Ελευθερία» (Ωκεανίδα) του ΤζόναθανΦράνζεν ο οποίος καταγράφει με κωμικοτραγικό τρόπο τα διλήμματα της ελευθερίας- προσωπικής και συλλογικής- μέσα από τις περιπέτειες μιας οικογένειας.

Ομως το στίγμα του 2011 θα το δώσουν τα εξαιρετικά και ανήσυχα πνεύματα που ξεκλειδώνουν μεγάλα ζητήματα της εποχής μας, με την ευρεία ή τη στενή έννοια πολιτικά.

Το ιδεολογικό- πολιτικό ζήτημα

Ο αντι-σταλινικός Βικτόρ Σερζ (1890-1947) στο βιβλίο του «Μεσάνυχτα στον αιώνα» (Scripta), γραμμένο το 1940, αφηγείται την ιστορία ρώσων κομμουνιστών που η αφοσίωσή τους στην Επανάσταση του 1917 τους οδήγησε στα γκουλάγκ το 1934. Αντιστικτικά θα μπορεί κανείς να διαβάσει και τον β΄ τόμο του «Αρχιπελάγους γκουλάγκ» του Σολζενίτσιν (Πάπυρος). Ο Κουβανός Λεονάρδο Παδούρα, απ΄ την πλευρά του, κάνει ένα πορτρέτο του Τρότσκι και του σταλινικού δολοφόνου του ΡαμόνΜερκαδέρ στο μυθιστόρημά του «Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά» (Καστανιώτης). Και η νομπελίστρια Χέρτα Μύλλερ διαλέγει να μιλήσει αλληγορικά για τα ολοκληρωτικά καθεστώτα και τις επιβιώσεις του σταλινισμού στο «Η αλεπού ήταν και τότε κυνηγός» (Καστανιώτης).

Η δική μας Διδώ Σωτηρίου, πάλι, στο ανέκδοτο και ανολοκλήρωτο μυθιστόρημά της Τα παιδιά του Σπάρτακου (Κέδρος) παρακολουθεί τις κοινωνικές αναταραχές στην Ελλάδα του ΄30 και τις διώξεις των αριστερών αγωνιστών στη διάρκεια του Εμφυλίου.

Ο Βασίλης Βασιλικός συμπληρώνει την εικόνα, καταγγέλλοντας το παρακράτος της Δεξιάς στο «Ζ» που επανεκδίδεται (Διόπτρα).

Και ο δικηγόρος Βασίλης Κουνέλης κάνει στον «Νοματαίο» (Ωκεανίδα) μια ανατομία της Μεταπολίτευσης. Ο Ραφαέλε Σιμόνε, απ΄ την πλευρά του, παρατηρεί στο δοκίμιο «Γλυκό τέρας». Η Δύση στρέφεται προς τη Δεξιά; (Πόλις) ότι όσο υποχωρούν τα ιδανικά της Αριστεράς αναπτύσσεται μια νέα Δεξιά η οποία ενισχύεται από τις ραγδαίες μεταβολές στις σύγχρονες κοινωνίες και από τη μαζική κουλτούρα. Και ο αιρετικός σλοβένος φιλόσοφος Σλαβόι Ζίζεκ προσθέτει κι άλλες αποχρώσεις σ΄ αυτά τα θέματα, με δύο δοκίμια: το «Σε υπεράσπιση των χαμένων αγώνων» (Κέδρος), για τις ιστορικές κατακτήσεις που έφεραν οι κυριότερες επαναστάσεις του 18ου αιώνα, και το επίκαιρο «Πρώτα σαν τραγωδία και μετά σαν φάρσα» (Scripta), για τις ηθικές αστοχίες του σύγχρονου κόσμου όπως προβάλλουν μέσα από την οικονομική και περιβαλλοντολογική κρίση του 21ου αιώνα.

Επιλέγει η ΜΙΚΕΛΑ ΧΑΡΤΟΥΛΑΡΗ

*εφημ. "ΤΑ ΝΕΑ" Σάββατο 8 Ιανουαρίου 2011

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artid=4612078

Ο πατέρας ενός “μωρού της τρομοκρατίας” μιλάει για πρώτη φορά

Το σπίτι στο Χαλάνδρι που ανήκει στον κ.Χατζημιχελάκη και θεωρείται η γιάφκα της οργάνωσης.

ΦΩΤΟ EUROKINISSI

Είναι ο πατέρας ενός προφυλακισμένου για τους «Πυρήνες» και μιλάει για τον γολγοθά της οικογένειάς του, για τη «γιάφκα» με τις κατσαρόλες, αλλά και για την αστική καταγωγή του γιου του, που τελείωσε το Αρσάκειο
O κ. Στ. Χατζημιχελάκης είναι πατέρας του Χάρη, ο οποίος είναι περίπου 22 ετών σήμερα. Ο Χάρης είναι ιδιοκτήτης του σπιτιού στο Χαλάνδρι που για την ΕΛ.ΑΣ. αποτελούσε τη γιάφκα της οργάνωσης «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς», μετά τη σύλληψη συνολικά τεσσάρων νεαρών το φθινόπωρο του 2009. Τόσο νεαρών που αποκαλούνται και «μωρά της τρομοκρατίας».

Το «μωρό» του κ. Χατζημιχελάκη βρίσκεται εδώ και έναν-ενάμιση χρόνο στον Κορυδαλλό. Ο πατέρας του νεαρού Χάρη μίλησε στο “Βήμα της Κυριακής”.

«Προσπαθούμε να επιβιώσουμε» λέει ο πατέρας. «Μόνον η λέξη “γολγοθάς” μπορεί να περιγράψει αυτό που ζούμε. Ο,τι μπορεί να νιώσει ο γονιός μιας αστικής οικογένειας που δεν είχε να κάνει ποτέ με τον νόμο. Που έχει ένα παιδί της μελέτης, με χαρακτήρα ηπίων διαστάσεων. Που το στέλνει στο Αρσάκειο, και το παιδί αυτό μπαίνει “περπατώντας”στο Πολυτεχνείο, έχοντας στην κατοχή του τέσσερα διπλώματα ξένων γλωσσών. Το σοκ ήταν εκκωφαντικό».

Εχουν περάσει τόσοι μήνες και κανένας δεν πλησίασε τον γονιό να τον ρωτήσει τι και πώς. Μόνον ένας άνδρας της Αντιτρομοκρατικής. Το σπίτι στο Χαλάνδρι είναι το πατρικό σπίτι του κ. Χατζημιχελάκη, το παραχώρησε στον γιο του όσο καιρό θα ήταν φοιτητής. Η λέξη «γιάφκα» τον κάνει να μειδιά.

«Η εμπειρία είναι τραγικά σκληρή για τον Χάρη, όπως θα ήταν για κάθε παιδί σε αυτή την ηλικία, με αυτές τις οικογενειακές καταβολές. Είμαστε ολοκληρωτικά στο πλευρό του. Τον επισκεπτόμαστε όσο μας επιτρέπεται, δύο φορές την εβδομάδα, και προσπαθούμε όλοι μας να τον στηρίξουμε ψυχολογικά μέσα στα 20 λεπτά που μας δίδονται. Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το γεγονός ότι το παιδί μας βρίσκεται εν μέσω λαίλαπας ναρκωτικών που κυκλοφορούν στα σωφρονιστικά ιδρύματα. Τον ακολουθήσαμε όπου κι αν πήγε. Τον πρώτο καιρό τον είχαν στείλει στα Γρεβενά, σε μια φυλακή υψίστης ασφαλείας, για ειδεχθείς δολοφόνους,στην οποία δεν υπάρχουν κρατούμενοι κάτω των 21 ετών. Το πρώτο βράδυ ο φρουρός τον κράτησε στο Πειθαρχείο, δεν ήξερε πού να τον εντάξει. Για 10 ημέρεςέμεινε στην πτέρυγα με τους κατά συρροή βιαστές, άτομα άνω των 65 ετών. Επειτα από δικές μας πιέσεις, τον έστειλαν στην Κασσαβέτεια, στον Βόλο, και από ΄κεί στον Κορυδαλλό».

Η υπόθεση βρίσκεται σήμερα στο Συμβούλιο Εφετών και αναμένεται να εκδικαστεί τους πρώτους μήνες του 2011- με δικηγόρο της οικογένειας τον κ. Σπ. Φυτράκη . «Δεν είχαμε ποτέ οικογενειακά προβλήματα. Κάποιοι έβγαλαν αυθαίρετα το συμπέρασμα ότι το παιδί, το σπίτι, δεν παρακολουθούνταν από κανέναν! Είχαμε κλειδιά και εγώ και η μητέρα του Χάρη, που πήγαινε μέσα στην εβδομάδα για να τον βοηθήσει να καθαρίσει. Ποτέ δεν παρατηρήσαμε κάτι που μπορούσε να μας κινήσει υποψίες. Είναι αδύνατον τα συγκεκριμένα ευρήματα- μία κατσαρόλα και κάποια υλικά- να παρουσιαστούν ως τρομοκρατικά. Ας μη συγχέουμε τον εύκολο επαναστατισμό και την ανοχή σε πράγματα, που χαρακτηρίζουν την πρώτη μετεφηβική ηλικία, με την τρομοκρατική δράση. Πολύ εύκολα δεχόμαστε τις πληροφορίες, όταν δεν περνούν από την πλάτη μας... Η Αστυνομία πρώτα έκανε το σπίτι γης μαδιάμ, γιγάντωσε τα μεγέθη, και μετά τράβηξε φωτογραφίες. Τα ΜΜΕ διαστρέβλωσαν την αλήθεια. Μας προσέθεσαν τεράστιο βάρος, πέραν αυτού που ζούμε».

Ο κ. Χατζημιχελάκης επιμένει ότι δεν τρέφει θυμό απέναντι στο «σύστημα». «Το έχω υποστηρίξει χρόνια, δεν μπορώ όμως και να μην εντοπίζω τις ανωμαλίες του. Υπάρχουν λογικά άλματα σε αυτή την ιστορία. Και σαφώς υπάρχει προκατάληψη. Ξέρετε, η εισαγγελέας επιτέθηκε στη μάνα του παιδιού επειδή στο “πώς λέγεστε” δήλωσε το πατρικό επώνυμό της, αυτό που χρησιμοποιεί- ως υπάλληλος του Δημοσίου, επί 30 έτη - από τον καιρό που δεν ήταν παντρεμένη».

http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=50282&catid=3&la=1