H γιορτή βιβλίου στο Ζάππειο από τις 7 έως και τις 23 Σεπτεμβρίου

  ....για εσάς που αγαπάτε τα βιβλία!

 Tο 41ο Φεστιβάλ Βιβλίου, είναι η γιορτή των… «βιβλιοφάγων» 

...από τις 7 έως και τις 23 Σεπτεμβρίου, η γιορτή βιβλίου στο Ζάππειο,
που διοργανώνεται από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βιβλίου,
σε συνεργασία με την Ελληνική Εθνική Επιτροπή της UNICEF.

Οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ στο MEC Παιανίας από 14-16 Σεπτεμβρίου 2012

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ:     Θωμά Τριάντη 30, 173 42, Αγ. Δημήτριος - Αθήνα. Τ.: 210.99.69.891, 99.31.253, 99.30.324

Η χρεομηχανή δουλεύει ρολόι…

Του Παναγιώτη Μαυροειδή

 Στα 303 δισ. ευρώ αυξήθηκε και πάλι το Δημόσιο χρέος στις 30 Ιουνίου 2012*, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Οικονομικών και στα οποία αποτυπώνεται ο “εφιάλτης της υπερχρέωσης”. Αυτά μας πληροφορεί το e-vima στις 17/8/2912. 

Συγκεκριμένα το χρέος του κράτους έφτασε τα *303,527 δισ*. ευρώ έναντι 280,29 δισ. ευρώ τρεις μήνες νωρίτερα κι ενώ είχε μεσολαβήσει το “κούρεμα” καθώς το δημόσιο για να καλύψει τρέχουσες ανάγκες προσέφυγε σε νέο δανεισμό μέσω εντόκων. Αναλυτικότερα το 76,7% των 303 δισ. ευρώ αφορά σε δάνεια του EFSF, το 3,4% χρ...περισσότερα »

*από τοΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

Κείμενο της Επιτροπής γυναικών εργαζομένων στην 3Ε Εκτυπωτική

Συνάδελφοι συναδέλφισσες

Οι εργαζόμενες γυναίκες και οι γυναίκες των εργαζομένων της 3Ε εκτυπωτικής, καταγγέλλουμε σ' όλους τους εργαζόμενους της περιοχής και σε όλη την εργατική τάξη την τυχοδιωκτική ενέργεια του εργοδότη Αναστάσιου Γιαννακόπουλου, να πετάξει τους εργαζόμενους στο δρόμο με τις οικογένειες μας σε άθλια πλέον κατάσταση, αφού μας έχει απλήρωτους 5 έως 6 μήνες. 

Ο συγκεκριμένος εργοδότης όταν είδε ότι οι εργάτες του δεν αντέχουν να δουλεύουν χωρίς να πληρώνονται και οργανώθηκαν για να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα τους, προχώρησε αρχικά σε 7 εκφοβιστικές απολύσεις. Αντί να φοβηθούμε, απαντήσαμε μαζί με το κλαδικό σωματείο μας σε 6-ωρη καθολική στάση διεκδικώντας την ακύρωση των απολύσεων και τα δεδουλευμένα. Με τη σειρά του ο εργοδότης έκλεισε το εργοστάσιο, διέκοψε την παροχή ρεύματος και εξαφανίστηκε διαδίδοντας ότι στο εργοστάσιο υπάρχει κατάληψη και ότι φταίμε εμείς για την κατάντια της επιχείρησης.

Προηγούμενα φρόντισε να διώξει δουλειές ώστε να καλύψει τους δικούς του συναδέλφους - εργοδότες.Βέβαια μέσα στο εργοστάσιο έχουν μείνει πάνω από 10 τίτλοι σχολικών βιβλίων,που περιμένουν ακόμα να τυπωθούν για να φθάσουν στα χέρια των παιδιών μας. Επιπλέον όταν μαζί με το σωματείο μας διεκδικήσαμε από τον οργανισμό σχολικώνβιβλίων τα περίπου 600.000 που χρωστούσε το κράτος στην επιχείρηση από τα περσινά βιβλία, μάθαμε ότι ο Γιαννακόπουλος έχει εκχωρήσει το ποσό αυτό στους εμπόρους χάρτου. 

Έτσι φαίνεται και πάλι η πρόθεση του εργοδότη να είναι εντάξει με το σινάφι του, ενώ τα χρέη του απέναντι μας ούτε που τα λογαριάζει. Το δε κράτος που θα έπρεπε να είχε στείλει τα βιβλία από το Σεπτέμβρη, δείχνει την γραφειοκρατία του στη διεκδίκηση των βιβλίων. Αντίθετα για την εργοδοσία το ίδιο το κράτος φροντίζει να ακυρώνει το αυτόφωρο για την μη καταβολή του δώρου, παραγγέλνοντας τις ανάλογες δικαστικές αποφάσεις. 

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες.

Η ασυδοσία της εργοδοσίας γενικεύεται. Από όλες τις άκρες της χώρας ακούγονται απειλές του είδους «ή να απολυθούμε ή να δεχτούμε μείωση μισθού και απώλεια δικαιωμάτων». Το σχέδιο τους είναι ένα. Να ξεπεράσουν την κρίση τους πάνω στις πλάτες μας. Κι όταν η μπόρα περάσει, να είμαστε με μισθούς πείνας, διαλυμένοι, ανοργάνωτοι.

Η διορισμένη από τις τράπεζες και την Ευρωπαϊκή ένωση κυβέρνηση, φροντίζεινα καλύπτει τους εργοδότες και τις τράπεζες. Τους χαρίζει χρέη, τους καλύπτει στην ασυδοσία τους απέναντι μας. Ενωμένοι ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ ψηφίζουν ολημερίς κι ολονυχτίς νόμους υπέρ των απολύσεων, των ατομικών συμβάσεων, νόμους που μεταφέρουν τα χρέη τους σε μας και τα παιδιά μας, νόμους με τους οποίους πουλάν τη χώρα και μαζί της εμάς σαν δούλους.

Συνάδελφοι συναδέλφισσες

Δεν πρέπει να περιμένουμε άλλο. Σας το λέμε εμείς οι εργαζόμενοι στην 3Ε εκτυπωτική που περιμέναμε περισσότερο απ' όσο έπρεπε. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτε άλλο από τους εργοδότες και την κυβέρνηση τους. Όσο τους αφήνουμε να μας χρωστάνε, να μας εκβιάζουν με απολύσεις, για να δεχτούμε εργασιακές σχέσεις εξαθλίωσης, τόσο ξεθαρρεύουν.Αντίθετα όσο πιο γρήγορα απαντάμε, τόσο θα δυναμώνουμε την άμυνα μας. Δεν πρέπει να αφήσουμε στην τύχη των εργοδοτών την δικιά μας τύχη.

Τον δρόμο δείχνουν οι συνάδελφοι στην Χαλυβουργία, που αντέστρεψαν την απειλή και στρίμωξαν την εργοδοσία στον τοίχο. Οι συνάδελφοι στο ALTER που κρατάνε ενωμένοι την αντίσταση τους. Σ' αυτούς μπαίνουμε και εμείς που εδώ και μέρες περιφρουρούμε το εργοστάσιο,περιφρουρούμε τα δικαιώματα μας, μέχρι την νίκη.

            Ζητάμε την συμπαράσταση σας

            Κάτω τα χέρια από τα δικαιώματα μας

            Μας χρωστούν δεν τους χρωστάμε.

            Είμαστε ενωμένοι μέχρι να πληρώσουν τα δεδουλευμένα,

                                                                                            τα χρέη τους,                
                                                                                                     την κρίση τους.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ 3Ε ΕΚΤΥΠΩΤΙΚΗ

Η ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΗ , ΤΟ ΨΩΜΙ ΚΑΙ ΤΟ ΓΑΛΑ

H ζήτηση για μέταλλα μπορεί να μας κοστίσει τη γη

Επίκαιρα θέματα

Της Melody Kemp από τον Guardian 

Σε μια σπάνια στιγμή καθαρού ουρανού πάνω από τις Φιλιππίνες, ένας αστροναύτης της NASA φωτογράφησε μια μεγάλη επιχείρηση εξόρυξης άνθρακα στο νησί Semirara. Είναι ορατά (από το διάστημα!) και τα ιζήματα των μεταλλευτικών καταλοίπων  μέσα στη θάλασσα. 

Για πάρα πολύ καιρό οι μεταλλευτικές εταιρείες χρησιμοποιούσαν το μάντρα της ανάπτυξης   για να δικαιολογήσουν περιβαλλοντικές καταστροφές (mantra: ένας ήχος, συλλαβή, λέξη ή ομάδα λέξεων που θεωρούνται ικανά να προκαλέσουν “μεταμόρφωση”).

Έχετε παρατηρήσει ότι η μεταλλεία μπαίνει όλο και περισσότερο στα ρουθούνια των ανθρώπων; Παγκοσμίως, όλο και περισσότερες κοινότητες την αντιμάχονται. Ομάδες φτωχών χωρικών έρχονται αντιμέτωποι με εταιρείες με ισχυρές διασυνδέσεις και πολλά λεφτά, που αντιπροσωπεύουν το βάρβαρο αλλά ισχυρό θεμέλιο του παγκοσμιοποιημένου συστήματος ελεύθερης αγοράς.  Πρέπει να θαυμάσετε το στυλ τους.

Πάρτε για παράδειγμα την Σούμπα, στην  ανατολική Ινδονησία, η οποία είναι επί του παρόντος γεμάτη με τα αποκαλυπτικά σημάδια της έρευνας για χρυσό. Οι φλέβες της, λέει η Αυστραλιανή εταιρεία Hillgrove Resources, είναι πλούσιες και πολλά υποσχόμενες. Η απάντηση των ανθρώπων της περιοχής; Συνεχιζόμενες ταραχές και οργή. Όπως το βλέπουν εκείνη, η εξόρυξη χρυσού απειλεί τη γη, το νερό, τον πολιτισμό τους – την ίδια την ύπαρξή τους. Συνήθως χρειάζονται περίπου 691.000 λίτρα (σχεδόν 700 κυβικά μέτρα) νερού για την παραγωγή ενός κιλού λάμψης. Στο περιδέραιο των άνυδρων νησιών της ανατολικής Ινδονησίας που κρέμονται απαλά πάνω από την Αυστραλία, το νερό είναι πιο πολύτιμο από το χρυσό. Το Αυστραλιανό μεγαθήριο BHP, που πρόσφατα ανακοίνωσε κέρδη 15 δις λιρών Αγγλίας, παραχώρησε την άδεια, αφού οι τοπικές διαμαρτυρίες δεν έδειξαν κανένα σημείο υποχώρησης. Η Hillgrove δεν μπορεί να πει ότι δεν είχε προειδοποιηθεί.

Στο Palawan, ένα αστραφτερό νησιωτικό στολίδι στις Φιλιππίνες, επίσης ξετυλίγεται μια ιστορία που είναι πάρα πολύ γνωστή στην Ασία. Ένας πλούσιος και ισχυρός μεγιστάνας αεροπορικής εταιρείας που είναι στη λίστα του Forbes, ο Lucio Tan, σε συνεργασία με μια μεγάλη βρετανική μεταλλευτική εταιρεία εξόρυξης, την Toledo Nickel, θέλει να εξορύξει ένα από τα τελευταία σημαντικά αρχαία δάση της Ασίας (μειώνοντας έτσι σημαντικά τις δυνατότητες δέσμευσης του άνθρακα), για να επωφεληθεί από τις τιμές ρεκόρ του νικελίου που είναι απαραίτητο για να κινηθούν τα υβριδικά αυτοκίνητα και να ικανοποιήθει ο εθισμός μας σε gadgets. Αλλά οι  ιθαγενείς πληθυσμοί που παίζουν στα δάχτυλα την τεχνολογία προτιμούν να έχουν  δέντρα. Στο νησί Λουζόν των Φιλιππίνων, μεταλλευτικές εταιρείες με ονόματα που θυμίζουν κέντρα υγείας, όπως Oceana και Oxiana,  αντιμετωπίζουν και οι δύο αντίσταση από τους ντόπιους.

Στην Αυστραλία, τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Ένα τυχαίο δείγμα είδησης φανερώνει ότι οι αγρότες, που δεν είναι γνωστοί για το ριζοσπαστισμό τους, τον τελευταίο καιρό κάθονται με αποφασιστικότητα σε πτυσσόμενες καρέκλες κρατώντας πλακάτ κατά της εξόρυξης άνθρακα. Στους αγρότες της Δυτικής Αυστραλίας είπαν ότι πρέπει να αφαιρέσουν τα πανώ που δείχνουν την αντίσταση στο ορυχείο σιδήρου απειλεί να ρουφήξει το νερό που απαιτείται για τις καλλιέργειες και το ζωικό κεφάλαιο.

Καθώς τα παγκόσμια χρηματοπιστωτικά ιδρύματα βρίσκονται σε σεισμική ταλάντωση, η ζήτηση για μέταλλα – ιδίως χρυσό – εντείνεται. Οι μέτοχοι μπορεί να διαβάζουν νευρικά τις αναφορές για τις διαδηλώσεις, αλλά η πίστη τους εξαγοράζεται με αυξημένα μερίσματα. Πώς μπορεί το περιβάλλον να κερδίσει απέναντι σε τέτοιο μαγείρεμα δωροδοκίας; O Υπουργός πόρων της Αυστραλίας Martin Ferguson απέρριψε τις αντιδράσεις, δηλώνοντας ότι οι άνθρωποι δεν υποστηρίζοντας τους ανθρώπους να έχουν κανένα δικαίωμα σε ότι βρίσκεται κάτω από τη γη, προσθέτοντας δυσοίωνα ότι οι αγρότες και οι αυτόχθονες πληθυσμοί δεν μπορούν να ασκήσουν βέτο στην εξόρυξη. Μας λένε ότι είναι προς το εθνικό συμφέρον, αλλά όλο και περισσότερο αυτό είναι κώδικας για τα συμφέροντα μιας ελίτ. Στο κάτω κάτω, το τεστ για κάθε συμμετοχική δημοκρατία είναι η δύναμη των λαών να επηρεάσουν το πεπρωμένο τους. Οι εταιρείες εξόρυξης μέχρι σήμερα έχουν χρησιμοποιήσει το μάντρα της ανάπτυξης και των κερδών για να δικαιολογήσουν την καταστροφή των βιοτόπων τους.

Το περιβάλλον είναι ένα από τα τελευταία παγκόσμια κοινά αγαθά, και οι κοινωνικοπολιτισμικές συνέπειες και το περιβαλλοντικό κόστος της εξόρυξης είναι όλο και περισσότερο μη αποδεκτά. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα σε μικρά νησιά, όπου το νερό και η καλλιεργήσιμη γη είναι περιορισμένα. Ο Υπουργός Μεταλλείων της Παπούα Νέα Γουινέα Byron Chan ανακοίνωσε πρόσφατα ότι θα αλλάξει το νόμο για “να μεταβιβάσει την ιδιοκτησία [των μεταλλείων] από την κυβέρνηση στους ιδιοκτήτες γης”. Ο Greg Anderson, από το Επιμελητήριο Μεταλλείων και Πετρελαίου της Αυστραλίας πνίγηκε με τη γραβάτα του, όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει.

Η Σούμπα, όπου η παροχή ηλεκτρικής ενέργειας δεν είναι συνεχής, δεν μπορεί να διαθέσει τα 143 gigajoules της ενέργειας που χρειάζονται για την παραγωγή ενός κιλού χρυσού – επίσης δεν χρειάζεται ούτε εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου ούτε τοξικά αντιδραστήρια, όπως κυάνιο. Απλά και μόνο το άνοιγμα της γης απελευθερώνει εκπομπές μεθανίου και διοξειδίου του άνθρακα. Περισσότερος άνθρακας παράγεται από την επεξεργασία, τη μεταφορά και την κατασκεύ προϊόντων. Η τιμή του χρυσού δεν είναι δυνατόν να αντισταθμίσει αυτά που πληρώνει το περιβάλλον. Η κοινότητα ως μέτοχος δεν είναι προφανώς μέσα στα γούστα του.

Σε μια εκθαμβωτική επίδειξη τόλμης, το “γραφείο προστασίας του περιβάλλοντος” του Κουήνσλαντ μαζί με τους Φίλους της Γης, ξεκίνησε μια δικαστική υπόθεση κατά της Xstrata Coal, αντιδρώντας στην αξίωση της εταιρείας για την παραχώρηση 32.000 εκταρίων στο δυτικό Κουήνσλαντ. Η προσφυγή επικαλείται τις μελλοντικές κλιματικές συνέπειες για το παγκόσμιο περιβάλλον, τόσο από το ορυχείο όσο και από τη μελλοντική χρήση του άνθρακα. Μπαίνει κανείς στον πειρασμό να χειροκροτήσει.

Μπορεί να τους ενέπνευσε η σειρά του Donald Brown για τα σημεία της ηθικής. Αυτή δέχεται ότι δεν έχουμε αντιμετωπίσει “τις κυβερνήσεις ή τα άτομα που αντιτίθενται στις εθνικές πολιτικές για την κλιματική αλλαγή μόνο για λόγους εθνικού οικονομικού κόστους και που αρνούνται ότι, πέραν των εθνικών οικονομικών συμφερόντων, τα έθνη πρέπει να συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις τους, τα καθήκοντα και τις ευθύνες για την πρόληψη βλαβών στα εκατομμύρια των φτωχών και ευάλωτων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο “. Θα μπορούσε να μιλάει για τη μεταλλεία όταν λέει ότι “ενδέχεται μερικοί άνθρωποι ή οικοσυστήματα να υποστούν σοβαρές βλάβες … και εκείνοι που θα τεθούν σε κίνδυνο δεν έχουν συναινέσει να τεθούν σε κίνδυνο”.

Μέχρι τώρα, η εξόρυξη ήταν ένα ευνοημένο παιδί που δεν περιοριζόταν ιδιαίτερα από ηθικούς προβληματισμούς. Ήρθε η ώρα τα δικαιώματα των ανθρώπων να πάρουν προβάδισμα. Η ηθική, φαινομενικά περιττή σε έναν κόσμο άμεσης ικανοποίησης, μπορεί σύντομα να μπει ξανά στο χορό, διώχνοντας την αχαλίνωτη ανάπτυξη έξω από τη σκηνή. 

http://antigoldgreece.wordpress.com/2011/09/02/guardian-piece/

Η Αμερικανική πρεσβεία και τα ελληνικά ΜΜΕ

Επωνύμως

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ - «Εθνος»

«Ωμός είναι ο Αμερικανός πρεσβευτής Ρις στην «ευαίσθητη αλλά αδιαβάθμητη» έκθεση που απευθύνει προς το Στέιτ Ντιπάρτμεντ στις 13 Ιουλίου 2006, αναφερόμενος στις προσπάθειες της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα να αντιμετωπίσει τον αντιαμερικανισμό των ελληνικών μέσων ενημέρωσης και του ελληνικού λαού.

"Διαθέτουμε περισσότερους πόρους στις δοσοληψίες μας με τις σχολές δημοσιογραφίας και τους φοιτητές, ελπίζοντας ότι η επόμενη γενιά (σ.σ. Ελλήνων) δημοσιογράφων μπορεί να είναι πιο ελεύθερη από τις προκαταλήψεις (σ.σ. εννοεί εναντίον της πολιτικής των ΗΠΑ) που χαρακτηρίζουν την παρούσα και προηγούμενες γενιές.

Οι συνομιλητές μας στις σχολές δημοσιογραφίας μας λένε ότι όντως αυτή είναι η υπόθεση, αν και φοβούνται επίσης πως οι αλλαγές στη βιομηχανία των μέσων ενημέρωσης σημαίνουν ότι οι σπουδαστές τους δεν θα βρουν στην πραγματικότητα πολλές θέσεις εργασίας στη δημοσιογραφία όταν θα έχουν αποφοιτήσει" αναφέρει επί λέξει στο επίσημο έγγραφό του, το οποίο ήρθε στο φως της δημοσιότητας μαζί με δύο ακόμη τηλεγραφήματα του επόμενου πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Αθήνα, του Σπέκχαρντ, από τον διάσημο πλέον σε όλο τον κόσμο ιστότοπο WikiLeaks (The Press Project.gr).

Ο πρεσβευτής Ρις προσπαθεί να κλείσει την αναφορά του στους ανωτέρους του με μια νότα αισιοδοξίας και προοπτικής, βάζοντας παράλληλα με έμμεσο τρόπο τον σαφέστατο στόχο άνθρωποι των Αμερικανών να... διεισδύσουν στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης!

"Αν η ιδιοκτησία των μέσων ενημέρωσης αλλάξει ριζικά" υπογραμμίζει "και / ή αν οι προσπάθειες με τους σπουδαστές των μέσων ενημέρωσης αποδώσουν, θα έπρεπε να δούμε μια βαθμιαία μείωση του αντανακλαστικού αντιαμερικανισμού που χρωματίζει τα (ελληνικά) μέσα ενημέρωσης" αποφαίνεται.

Στην ίδια γραμμή κινείται η αμερικανική πρεσβεία και δύο χρόνια αργότερα, όπως συνάγεται από αναφορά του πρεσβευτή Σπέκχαρντ, στις 4 Αυγούστου του 2008, εστιασμένη σε εφημερίδες και περιοδικά που διανέμονται δωρεάν στην Ελλάδα, για τα οποία η πρεσβεία των ΗΠΑ διοργάνωσε διάσκεψη, στις 25-26 Ιουλίου 2008, "σε παραλιακό ξενοδοχείο", όπως αναφέρεται.

"Προσκαλέσαμε 30 εκδότες, αρχισυντάκτες και ρεπόρτερ που αντιπροσωπεύουν τα 15 κορυφαία ελληνικά εβδομαδιαία, εναλλακτικά και καθημερινά έντυπα του δωρεάν διανεμόμενου τύπου" γράφει ο Σπέκχαρντ και προσθέτει με έκδηλη ικανοποίηση: "Ολοι οι προσκεκλημένοι εξέφρασαν ενδιαφέρον να μάθουν και για άλλα προγράμματα που προσφέρει η πρεσβεία και εξέφρασαν ενδιαφέρον να δουλέψουν μαζί σε ειδησεογραφία και σε θέματα προβολής που προχωρούν"!

"Καλή ψαριά" έπιασε δηλαδή η πρεσβεία με την εκδήλωση αυτή, εκτιμά ο Αμερικανός πρεσβευτής, ο οποίος αναζητεί τρόπους διεύρυνσης της επιτυχίας αυτής: "Δεδομένης της μεγάλης ανταπόκρισης που είχαμε μέχρι σήμερα, σχεδιάζουμε να μοχλεύσουμε πολλαπλασιαστικά αυτή την έκθεση της επόμενης γενιάς Ελλήνων δημοσιογράφων σε μοντέλα των ΗΠΑ" τονίζει στην αναφορά προς τους ανωτέρους του.

Δύο μήνες αργότερα, στις 2 Οκτωβρίου 2008, ο Σπέκχαρντ και πάλι ενημερώνει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ για εκπομπή του τηλεοπτικού σταθμού "Σκάι" αφιερωμένη στον πρόσφατο τότε πόλεμο Ρωσίας - Γεωργίας.

Αναφερόμενος στην εκπομπή "Νέοι Φάκελοι" του Αλέξη Παπαχελά, τον οποίον χαρακτηρίζει ως "πιθανόν ο πιο γνωστός δημοσιογράφος στην Ελλάδα", ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα επαινεί "την καλοδιαλεγμένη παρουσίαση των θεμελιωδών θέσεων των ΗΠΑ" και υπογραμμίζει ότι "η εκπομπή έκανε σπουδαία συνεισφορά στο να βγάλει το μήνυμα των ΗΠΑ προς τα έξω στην Ελλάδα"!».